بهترین زمان روز برای آبیاری محصولات کشاورزی معمولاً ساعات اولیه صبح است، زمانی که تبخیر حداقل بوده و جذب آب توسط ریشه‌ها در شرایط بهینه انجام می‌شود.

برای تشخیص اینکه یک محصول کشاورزی نور کافی دریافت می‌کند یا دچار کمبود یا نورِ بیش از حد است، باید هم به علائم گیاه و هم به شرایط مزرعه توجه کرد:
اگر گیاه نور کافی دریافت کند، رشد آن یکنواخت است، برگ‌ها رنگ طبیعی و سبز سالم دارند و گل‌دهی و باردهی در حد مطلوب انجام می‌شود. فاصله میان گره‌ها (internode) طبیعی است و گیاه حالت کشیدگی غیرعادی ندارد.
در شرایط کمبود نور، گیاه معمولاً دچار رشد علفی و کشیده شدن ساقه‌ها می‌شود، برگ‌ها کوچک‌تر و رنگ‌پریده‌تر هستند و تمایل به زردی یا ریزش دارند. همچنین گل‌دهی و تشکیل میوه کاهش پیدا می‌کند، چون فتوسنتز به اندازه کافی انجام نمی‌شود.
در مقابل، اگر نور بیش از حد یا همراه با تنش گرمایی باشد، علائمی مثل سوختگی حاشیه برگ‌ها، پیچیدگی برگ، پژمردگی در ساعات گرم روز و توقف رشد موقت دیده می‌شود. در این حالت، مشکل فقط نور نیست، بلکه معمولاً تنش حرارتی و کم‌آبی هم همراه آن است.
در سطح مزرعه، برای ارزیابی دقیق‌تر می‌توان از شاخص‌هایی مثل تراکم سایه‌اندازی، جهت کاشت ردیف‌ها و حتی ابزارهای سنجش نور (لایت‌متر یا سنسور PAR) استفاده کرد تا میزان نور دریافتی در طول روز به‌صورت عددی بررسی شود.

به‌طور کلی، بهترین خاک برای اکثر محصولات کشاورزی خاک لومی است؛ چون تعادل مناسبی بین نگهداری آب، زهکشی و تأمین مواد غذایی دارد.

در حالت کلی:

خاک سبک (شنی) برای محصولاتی مناسب است که به زهکشی بالا نیاز دارند.
خاک سنگین (رسی) بیشتر برای گیاهان آب‌دوست یا کشت‌های غرقابی کاربرد دارد.
خاک لومی بهترین گزینه عمومی برای بیشتر محصولات زراعی و باغی محسوب می‌شود.

برای جلوگیری طبیعی از آفات در محصولات کشاورزی، بهترین راه ایجاد یک تعادل سالم در مزرعه است. این کار با روش‌هایی مثل تناوب کشت، تقویت خاک با مواد آلی، حذف بقایای آلوده، استفاده از دشمنان طبیعی آفات و کاشت گیاهان دافع انجام می‌شود.به‌طور کلی، هرچه مزرعه سالم‌تر و متعادل‌تر باشد، احتمال بروز آفات کمتر شده و نیاز به سموم شیمیایی کاهش می‌یابد.

در فصل خشک، مهم‌ترین موضوع تأمین آب کافی است. آبیاری باید منظم و بر اساس نیاز واقعی گیاه انجام شود تا تنش کم‌آبی ایجاد نشود. استفاده از روش‌های کم‌مصرف مثل آبیاری قطره‌ای، مالچ‌پاشی برای کاهش تبخیر، و تقویت خاک با مواد آلی برای حفظ رطوبت بسیار مهم است. همچنین باید از تنش گرمایی و شوری خاک جلوگیری شود.
در فصل بارانی، مشکل اصلی معمولاً آب‌گرفتگی و بیماری‌های قارچی است. در این دوره باید زهکشی مزرعه تقویت شود تا آب اضافی در خاک باقی نماند. آبیاری معمولاً کاهش یا متوقف می‌شود و تمرکز بیشتر روی کنترل بیماری‌ها، هرس مناسب برای افزایش جریان هوا، و جلوگیری از تراکم بیش از حد گیاه است. همچنین باید مراقب پوسیدگی ریشه و قارچ‌های برگی بود.به‌طور خلاصه، در فصل خشک تمرکز بر تأمین و حفظ آب و در فصل بارانی تمرکز بر خروج آب اضافی و کنترل بیماری‌ها است.